11 redenen waarom ik óók fictie schrijf

Laatste update: 26 mei 2017 Gepubliceerd op: 26 mei 2017

De afgelopen tijd ben ik niet alleen met ‘thrilling’ opdrachten voor een groot aantal klanten bezig geweest, ik heb ook de laatste hand gelegd aan een nieuw fictiewerk. De keiharde misdaadthriller Geen weg terug is te koop vanaf dinsdag 30 mei. Ja, ik ‘write’ niet alleen ‘copy’, ik schrijf ook nog fictie. Dat wist je natuurlijk al als je een vaste volger bent van mijn blog. Maar met de aanstaande publicatie van mijn nieuwe werk, leek het me toch aardig om nog eens te vertellen waarom ik dat doe. Hier zijn elf redenen waarom ik naast mijn werk als copywriter óók fictie schrijf.

fictie thriller geen weg terug

1. Alles helemaal zelf bedenken

Ik vind mijn werk als copywriter leuk. Ik schrijf teksten en bedenk concepten voor de meest uiteenlopende klanten, producten en diensten. Van scholen tot internetproviders, van tapijtfabrieken tot schoonmaakbedrijven, van bandenboeren tot auteursrechtenorganisaties. Maar ik werk natuurlijk altijd binnen de kaders van de klant aan één belangrijk doel: het verkopen van specifieke producten of diensten.

Daarom is het geweldig om af en toe aan teksten te kunnen werken die helemaal niks hoeven te verkopen. Aan teksten waarin ik mijn creativiteit helemaal de vrije loop kan laten. Teksten waarin ik zelf bepaal hoe het afloopt en wat voor gevoel ze bij de lezer moeten opwekken.

2. Ik leer ervan

Ik denk dat ik een betere copywriter ben geworden door het schrijven van drie boeken. Ik heb geleerd deadlines te halen (of kon ik dat al omdat ik eerst copywriter was?), kilometers te maken, clichés zo veel mogelijk te schrappen en op een goede manier een spanningsboog te hanteren. Omgekeerd heb ik als schrijver van thrillers ook veel geleerd van mijn ervaring als copywriter. Zo schrijf ik helder, beknopt en zonder opsmuk, wat de leesbaarheid en spanning ten goede komt. Over dit soort lessen schreef ik eerder al verschillende blogs.

LEES OOK:  Luie woorden die je uit je copy moet schrappen

3. De afwisseling

Ik vind het geweldig om te werken aan autobanden, vacatures voor monteurs van metalen gevels en daken en alles-in-1-pakketten (toevallig drie dingen waarmee ik vandaag bezig ben geweest). Maar werken aan één of meerdere manuscripten is een welkome afwisseling. Er ligt minder druk op (in ieder geval totdat ik heb besloten het naar de uitgever te sturen), zodat het ontspannend werkt. Door mijn eigen schrijfwerk af te wisselen met het werk voor klanten, kan ik ademhalen.

4. Ik heb verhalen te vertellen

Nog een simpele reden waarom ik schrijf. Net als mijn klanten, heb ik verhalen te vertellen. Ideeën schieten me op elk moment van de dag te binnen en die schreeuwen erom in een verhaal omgezet te worden. Een verhaal dat iedereen kan lezen. Ik moet het gewoon schrijven. Een keuze is er niet.

5. De inspiratie

Ik heb het al vaker genoemd. Inspiratie is niet iets wat plotseling op komt zetten. Inspiratie moet je forceren. Je moet aan de slag en daarna kom je in de juiste ‘flow’. Of niet, natuurlijk. Creatief schrijfwerk kan een goede aanjager zijn voor deze inspiratie. Alles wat ik voor mezelf schrijf, zet mijn gedachten voortdurend in beweging. In welke problemen zal ik mijn personages nu weer brengen? Hoe redt mijn protagonist zich uit die schijnbaar verloren situatie? Wie moet sterven en wie mag blijven leven? Dat soort dingen.

6. Mijn naam staat erop

Als copywriter ben ik ghostwriter voor merken. Ik schrijf vaak uit naam van mijn klant. Dat is prima, want zo hoort het voor een copywriter. Een rol achter de schermen van mooie merken. Ik heb er genoeg eer van dat ik zelf weet dat ik iets heb gemaakt. Maar toch, af en toe een werk publiceren met daarop groot je eigen naam. Een werk waarvoor lezers mij nog willen betalen ook. Dat is échte erkenning, zeker als mensen zeggen dat ze het goed vonden. Ik ben de laatste die zal ontkennen daar best een beetje trots op te zijn.

LEES OOK:  9 dingen die ik heb geleerd van het schrijven van 3 boeken

7. Pensioenvoorziening

Als zzp’er moet ik in mijn eigen pensioen voorzien. Ik ga natuurlijk zo lang mogelijk door als copywriter, maar ik weet ook wel dat je op een gegeven moment als te oud wordt gezien voor als die ‘jonge, dynamische en moderne’ merken. Zolang ik helder van geest blijf kan ik echter fictie blijven schrijven. Tegen de tijd dat ik met pensioen ga, hoop ik al een heel oeuvre te hebben opgebouwd met boeken, waarvan ik tegen die tijd misschien wel kan leven… Zo heb ik dus ook gewoon een financiële reden om nu alvast te werken aan een tweede carrière als thrillerschrijver.