11 redenen waarom ik óók fictie schrijf

Laatste update: 26 mei 2017 Gepubliceerd op: 26 mei 2017

De afgelopen tijd ben ik niet alleen met ‘thrilling’ opdrachten voor een groot aantal klanten bezig geweest, ik heb ook de laatste hand gelegd aan een nieuw fictiewerk. De keiharde misdaadthriller Geen weg terug is te koop vanaf dinsdag 30 mei. Ja, ik ‘write’ niet alleen ‘copy’, ik schrijf ook nog fictie. Dat wist je natuurlijk al als je een vaste volger bent van mijn blog. Maar met de aanstaande publicatie van mijn nieuwe werk, leek het me toch aardig om nog eens te vertellen waarom ik dat doe. Hier zijn elf redenen waarom ik naast mijn werk als copywriter óók fictie schrijf.

fictie thriller geen weg terug

1. Alles helemaal zelf bedenken

Ik vind mijn werk als copywriter leuk. Ik schrijf teksten en bedenk concepten voor de meest uiteenlopende klanten, producten en diensten. Van scholen tot internetproviders, van tapijtfabrieken tot schoonmaakbedrijven, van bandenboeren tot auteursrechtenorganisaties. Maar ik werk natuurlijk altijd binnen de kaders van de klant aan één belangrijk doel: het verkopen van specifieke producten of diensten.

Daarom is het geweldig om af en toe aan teksten te kunnen werken die helemaal niks hoeven te verkopen. Aan teksten waarin ik mijn creativiteit helemaal de vrije loop kan laten. Teksten waarin ik zelf bepaal hoe het afloopt en wat voor gevoel ze bij de lezer moeten opwekken.

2. Ik leer ervan

Ik denk dat ik een betere copywriter ben geworden door het schrijven van drie boeken. Ik heb geleerd deadlines te halen (of kon ik dat al omdat ik eerst copywriter was?), kilometers te maken, clichés zo veel mogelijk te schrappen en op een goede manier een spanningsboog te hanteren. Omgekeerd heb ik als schrijver van thrillers ook veel geleerd van mijn ervaring als copywriter. Zo schrijf ik helder, beknopt en zonder opsmuk, wat de leesbaarheid en spanning ten goede komt. Over dit soort lessen schreef ik eerder al verschillende blogs.

LEES OOK:  5 dingen die ik heb geleerd van het schrijven van mijn eerste thriller